fa تحلیل و ارزیابی راهبرد و عملکرد امنیتی ناتو در افغانستان تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">این تحقیق، با هدف تحلیل و ارزیابی راهبردها و عملکردهای امنیتی ناتو در افغانستان در چهارچوب نظریه‌ امنیت جمعی انجام شده است. پرسش اصلی مقاله این است که راهبردها و عملکردهای امنیتی سازمان پیمان اتلانتیک شمالی (ناتو) در امنیت‌سازی افغانستان (2001-2021) چه بوده و چه تأثیری بر ایجاد و پایداری امنیت در این کشور داشته است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر منابع کتابخانه‌ای و گزارش‌های رسمی و علمی است. یافته‌ها نشان می‌دهد که ناتو در بعد امنیتی، به‌ویژه در سال‌های نخست مأموریت، موفق شد امنیت نسبی را در سراسر کشور برقرار کند. باوجوداین، این دستاوردها عمدتاً کوتاه‌مدت و وابسته به حضور مستقیم نیروهای خارجی بود. سازمان، با آموزش و تجهیز نیروهای امنیتی ملی، حمایت از اصلاحات نهادی و پشتیبانی از انتقال مسئولیت‌های امنیتی، نقش مهمی در شکل‌گیری ساختارهای رسمی دولت ایفا کرد؛ اما وابستگی ساختاری، ضعف مشروعیت سیاسی، شکنندگی نهادهای داخلی و فساد اداری مانع از تثبیت پایدار این دستاوردها شد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که اگرچه الگوی امنیت جمعی در مهار تهدیدهای فوری کارآمد بوده است، اما بدون پیوند عمیق با دولت‌سازی بومی و نهادینه‌سازی مشروعیت سیاسی، نمی‌تواند به ثبات پایدار منجر شود. تجربه‌‌ افغانستان ضرورت تلفیق هم‌زمان راهبردهای امنیتی با توسعه‌ نهادهای محلی را در مداخلات بین‌المللی برجسته می‌کند.&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;">This study aims to analyze and evaluate NATO&rsquo;s security strategies and performance in Afghanistan within the framework of collective security theory. The central research question is: what were the security strategies and performances of the North Atlantic Treaty Organization (NATO) in the securitization of Afghanistan (2001&ndash;2021), and to what extent did they contribute to the establishment and sustainability of security in the country? The study adopts a descriptive&ndash;analytical approach and draws on library sources, as well as official and scholarly reports.<br> The findings indicate that NATO, particularly during the initial years of its mission, succeeded in establishing a relative level of security across the country. However, these achievements were largely short-term and dependent on the direct presence of foreign forces. Through training and equipping national security forces, supporting institutional reforms, and facilitating the transfer of security responsibilities, the organization played a significant role in the formation of formal state structures. Nevertheless, structural dependency, weak political legitimacy, the fragility of domestic institutions, and administrative corruption hindered the sustainable consolidation of these achievements.<br> The results further demonstrate that, although the collective security model has been effective in containing immediate threats, it cannot lead to sustainable stability without deep integration with indigenous state-building processes and the institutionalization of political legitimacy. The experience of Afghanistan underscores the necessity of simultaneously integrating security strategies with the development of local institutions in international interventions.</div> امنیت, امنیت جمعی, راهبرد, عملکرد, ناتو, افغانستان Security, Collective Security, Strategy, Performance, NATO, Afghanistan 253 275 http://srqpis.knu.edu.af/browse.php?a_code=A-10-80-1&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Musa Sadeqi محمدموسی صادقی musa.sadeqi26@gmail.com Yes Faculty member of the Department of Political Science and International Relations, Faculty of Law and Political Science, Khatam Al-Nabieen University, Kabul, Afghanistan استاد و کدر علمی دیپارتمنت روابط بین‌الملل، پوهنځی حقوق و علوم سیاسی، پوهنتون خاتم‌النبیین(ص)، کابل، افغانستان