Mendeley  

Zotero  

Sadeqi M M. An Analysis and Evaluation of the NATO’s security Strategies and Performances in Afghanistan (2001–2021). SRQPIS 2026; 2 (3) :253-275
URL: http://srqpis.knu.edu.af/article-1-102-fa.html

این تحقیق، با هدف تحلیل و ارزیابی راهبردها و عملکردهای امنیتی ناتو در افغانستان در چهارچوب نظریه‌ امنیت جمعی انجام شده است. پرسش اصلی مقاله این است که راهبردها و عملکردهای امنیتی سازمان پیمان اتلانتیک شمالی (ناتو) در امنیت‌سازی افغانستان (2001-2021) چه بوده و چه تأثیری بر ایجاد و پایداری امنیت در این کشور داشته است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر منابع کتابخانه‌ای و گزارش‌های رسمی و علمی است. یافته‌ها نشان می‌دهد که ناتو در بعد امنیتی، به‌ویژه در سال‌های نخست مأموریت، موفق شد امنیت نسبی را در سراسر کشور برقرار کند. باوجوداین، این دستاوردها عمدتاً کوتاه‌مدت و وابسته به حضور مستقیم نیروهای خارجی بود. سازمان، با آموزش و تجهیز نیروهای امنیتی ملی، حمایت از اصلاحات نهادی و پشتیبانی از انتقال مسئولیت‌های امنیتی، نقش مهمی در شکل‌گیری ساختارهای رسمی دولت ایفا کرد؛ اما وابستگی ساختاری، ضعف مشروعیت سیاسی، شکنندگی نهادهای داخلی و فساد اداری مانع از تثبیت پایدار این دستاوردها شد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که اگرچه الگوی امنیت جمعی در مهار تهدیدهای فوری کارآمد بوده است، اما بدون پیوند عمیق با دولت‌سازی بومی و نهادینه‌سازی مشروعیت سیاسی، نمی‌تواند به ثبات پایدار منجر شود. تجربه‌‌ افغانستان ضرورت تلفیق هم‌زمان راهبردهای امنیتی با توسعه‌ نهادهای محلی را در مداخلات بین‌المللی برجسته می‌کند.