استاد و کدر علمی دیپارتمنت روابط بینالملل، پوهنځی حقوق و علوم سیاسی، پوهنتون خاتمالنبیین(ص)، کابل، افغانستان
چکیده: (2 مشاهده)
از مهمترین اولویتهای نظام سیاسی، حفظ انسجام و همبستگی ملی است. انسجام موقعیتی است که در آن، افراد جامعه بهوسیله تعهدات مشترک اجتماعی و فرهنگی به یکدیگر پیوند خوردهاند. انسجام در جوامع متکثر و متنوع ازنظر فرهنگی، زبانی، قومی و مذهبی قابلدرک است. در چنین جوامعی، انسجام میتواند فرصتزا یا چالشزا باشد. انسجام زمینه ثبات، امنیت و فرصت رشد و توسعه را فراهم میکند. ازسویدیگر، تنوع قومی از مهمترین مسائل اجتماعی در امنیت ملی کشورهاست. بنابراین، نبود انسجام و همبستگی، میتواند چالشزا هم باشد. برای حفظ انسجام ملی بهویژه در جوامع دارای تنوعات قومی، کدام سیاستها و راهکارها مؤثرند؟
فرض ما بر این است که در جوامع متکثر قومی، قومیتها بهعنوان نیروی اجتماعی، از ظرفیت بالایی برای ادغام در مصالح ملی، مشارکت سیاسی و انسجام ملی برخوردارند. دولتها میتوانند در ایجاد و تثبیت نهادها برای انجام این کارویژه، نقش تعیینکننده داشته باشند. یافتههای تحقیق نشان میدهد درکشورهای جهان سوم بهدلیل تنوع قومی، انسجام و همبستگی اجتماعی، نیاز به سیاستگذاری دقیق و اجرای خطمشی منتج از آن است. بنابراین، نگرانی قومیتها را با مدیریت مناسب (توسعه، عدالت و ارزشهای ملی) میتوان برطرف کرد. با توجه به راهکارهای ارائهشده توسط دانشمندان علوم اجتماعی (یکسانسازی،کثرتگرایی، وحدت در کثرت) و مطالعات انجامشده، به نظر میرسد، سیاست وحدت در کثرت، جهت حفظ انسجام ملی برای جوامع دارای ساختار متنوع قومی- فرهنگی مناسب باشد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي